Jak przezimować pelargonie? Kompletny poradnik

Kluczem do sukcesu w zimowania pelargonii jest zrozumienie, że w swoim rodzimym, afrykańskim klimacie są to rośliny wieloletnie. W naszych warunkach nie są w stanie przetrwać mrozów na zewnątrz, ale ich cykl życiowy nie kończy się jesienią.

Wprowadzenie pelargonii w stan spoczynku to nic innego jak zapewnienie im warunków do regeneracji. W tym czasie ich procesy życiowe znacznie zwalniają, co pozwala im zebrać siły na wiosenny, intensywny wzrost i spektakularne, obfite kwitnienie. Zimowanie to inwestycja, dzięki której uzyskujemy silniejsze i bardziej rozkrzewione rośliny.

Aby zimowanie pelargonii się udało, musimy odpowiednio przygotować nasze rośliny. Nie można po prostu wstawić doniczek do domu. Oto, o czym należy pamiętać:

• Odpowiedni termin

• Selekcja roślin

• Właściwe przycinanie pędów pelargoni

Kiedy przenieść pelargonie?

Najważniejsze to zdążyć przed pierwszymi przymrozkami. Najlepszy moment, by przenieść pelargonie do pomieszczenia, to zazwyczaj druga połowa października. Na przełomie października i listopada należy bacznie obserwować prognozy pogody.

Jakie pelargonie zimować?

Do zimowania wybieramy tylko najsilniejsze, w pełni zdrowe rośliny. Okazy z oznakami chorób grzybowych czy inwazji szkodników lepiej spisać na straty, gdyż w warunkach zimowych problemy te mogą się nasilić i przenieść na inne rośliny.

Jak przycinać pelargonie do zimowania?

Zanim wniesiesz pelargonie do środka, należy je mocno przyciąć. Skracamy wszystkie pędy o około 1/3, do wysokości 15-20 cm, pozostawiając na każdym z nich 2-4 węzły (zgrubienia). Usuwamy wszystkie kwiaty, pąki kwiatowe oraz pożółkłe i zwiędłe liście. Takie przycinanie ogranicza transpirację i zmniejsza ryzyko chorób. Właściwe przygotowanie pelargonii jest fundamentem sukcesu.

Istnieje kilka sprawdzonych sposobów na to, jak skutecznie przechować pelargonie przez zimę. Wybór metody zależy od tego, jakimi warunkami dysponujemy i jakie odmiany pelargonii posiadamy.

Metoda 1: Zimowanie w doniczkach (najpopularniejsza)

To najprostsza i najczęściej stosowana metoda zimowania pelargonii. Przygotowane rośliny wstawiamy do jasnego i chłodnego pomieszczenia, gdzie temperatura utrzymuje się w granicach 5-10 C. Idealnie nadaje się do tego widna piwnica, garaż z oknem, nieogrzewana weranda czy klatka schodowa. Podlewanie w tym okresie musi być bardzo skąpe – wystarczy raz na 2-3 tygodnie delikatnie zwilżyć podłoże. Należy regularnie sprawdzać podłoże, by było umiarkowanie suche. Zbyt częste podlewanie to najczęstszy błąd, który prowadzi do gnicia korzeni i śmierci pelargonii. Ta metoda świetnie sprawdza się w przypadku wszystkich odmian, w tym wrażliwych pelargonii wielkokwiatowych.

Metoda 2: Zimowanie "Na Gazetę" (oszczędność miejsca)

To idealne rozwiązanie dla osób, które nie mają miejsca na przechowywanie całych doniczek, a chcą przezimować pelargonie z gruntu, czyli pelargonii rabatowych. Przycięte pelargonie delikatnie wykopujemy, starając się zachować jak największą bryłę korzeniową. Otrząsamy nadmiar ziemi, ale nie usuwamy jej całkowicie. Następnie każdą roślinę z osobna owijamy w kilka warstw gazety i układamy ciasno w kartonowym pudle. Pudełka przechowujemy w ciemnym i chłodnym miejscu (np. piwnica, ciemny garaż) w temperaturze ok. 5-8°C. To bardzo skuteczna metoda zimowania pelargonii rabatowych.

Metoda 3: Jako roślina domowa (dla wybranych gatunków)

Czy pelargonie można trzymać w domu jak typowe rośliny pokojowe? Tak, ale z pewnymi zastrzeżeniami. Metoda ta sprawdza się głównie w przypadku pelargonii angielskich (często mylonych z pelargoniami wielkokwiatowymi) oraz odmian o ozdobnych liściach. Muszą one stać na bardzo jasnym, nasłonecznionym parapecie w chłodnym miejscu (15-18°C). W zbyt ciepło ogrzewanym salonie rośliny będą wybujałe, ich pokrój mniej zwarty, a kwitnienie w kolejnym sezonie bardzo słabe. Pelargonie zimą trzymane w ten sposób wymagają regularnego, ale umiarkowanego podlewania.

Najlepsze miejsce do zimowania pelargonii musi spełniać dwa warunki: być chłodne i jasne. Idealna temperatura to 5-10°C. Szukaj w domu takich miejsc jak:

• Widna piwnica (z oknem)

• Garaż z oknem

• Nieogrzewana weranda lub zabudowany, chłodny balkon

• Chłodna klatka schodowa

Jeśli nie masz takiego miejsca i chcesz przechować pelargonie wyjęte z ziemi (np. owinięte w gazety), wtedy szukaj miejsca chłodnego i ciemnego (np. piwnica bez okna).

Podlewanie to kluczowy element, o którym trzeba pamiętać:

• Bardzo rzadko i oszczędnie. Pelargonia jest w stanie spoczynku i nie potrzebuje dużo wody.

• Wystarczy podlać ją raz na 2-3 tygodnie, a nawet rzadziej.

• Użyj niewielkiej ilości wody – tylko tyle, aby ziemia w doniczce nie wyschła całkowicie na kamień.

• Największym błędem jest zbyt częste podlewanie, które nieuchronnie prowadzi do gnicia korzeni i zniszczenia rośliny.

Pamiętaj: kluczem do sukcesu jest chłód i absolutne minimum wody.

Absolutnie nie. To jeden z najczęstszych błędów w pielęgnacji zimujących roślin.

Oto dlaczego nie wolno nawozić pelargonii w czasie zimy:

1. Stan Spoczynku: Celem zimowania jest wprowadzenie pelargonii w stan uśpienia. Jej procesy życiowe, w tym wzrost, są maksymalnie spowolnione. Roślina nie rośnie, więc nie potrzebuje i nie jest w stanie wykorzystać dostarczanych jej składników pokarmowych.

2. Ryzyko Uszkodzenia Korzeni: Podany nawóz nie zostanie zużyty przez roślinę. Zamiast tego, jego sole mineralne skumulują się w podłożu. Takie zasolenie gleby jest bardzo szkodliwe i może "poparzyć" lub uszkodzić delikatne, uśpione korzenie pelargonii.

3. Zaburzenie Cyklu: Próba nawożenia mogłaby sztucznie pobudzić roślinę do wypuszczania słabych, wybujałych i bladych pędów w okresie, gdy jest za mało światła, co tylko osłabiłoby ją przed nowym sezonem.

Zimą pelargonia ma spać, a nie jeść.

Pod koniec lutego lub na początku marca należy zakończyć okres spoczynku pelargonii. To czas, by pobudzić nasze rośliny do życia i przygotować je na nowy sezon na balkonie.

• Termin: Aby rośliny zdążyły się rozkrzewić, proces wybudzania rozpoczynamy już na przełomie lutego i marca. To moment, by zakończyć okres spoczynku pelargonii.

• Przenoszenie: Rośliny zimujące w ciemności przenosimy do jasnego pomieszczenia o temperaturze pokojowej. Te, które zimowały w doniczkach w jasnych miejscach, przenosimy do cieplejszego pomieszczenia.

• Przycinanie korygujące po zimie: To bardzo ważny krok. Dokładnie oglądamy nasze pelargonie. Usuwamy wszystkie suche, wątłe i sczerniałe pędy. Zdrowe i zielone pędy skracamy, pozostawiając na każdym 2-3 "oczka" (pąki). Takie przycinanie pobudzi rośliny do wypuszczenia silnych, nowych pędów u podstawy.

• Przesadzanie: To konieczność. Wyjmujemy pelargonie ze starych doniczek, delikatnie otrzepujemy starą ziemię. Warto zadbać o skrócenie zbyt długich, przesuszonych korzeni. Bryłę korzeniową umieszczamy w nowej doniczce ze świeżym, żyznym podłożem. To zapewni roślinie niezbędne składniki pokarmowe.

• Wznowienie pielęgnacji: Po przesadzeniu rośliny obficie podlewamy. Regularne podlewanie wznawiamy, gdy roślina zacznie wypuszczać nowe odrosty. Zasilanie rozpoczynamy około 2 tygodnie po przesadzeniu, stosując początkowo połowę dawki nawozu. Pierwsze nawożenie powinno być ostrożne.

Zimowanie pelargonii to proces, który wymaga nieco uwagi, ale daje ogromną satysfakcję. To dowód na to, że cierpliwość i odrobina wiedzy pozwalają przełamać cykl jednoroczności, który narzuciliśmy tym wspaniałym roślinom. Widok przezimowanych pelargonii, które w maju i czerwcu ponownie obsypują się burzą kwiatów na naszym balkonie, jest najlepszą nagrodą za włożony wysiłek. Nie wyrzucaj swoich pelargonii tej jesieni – daj im szansę, a z pewnością odwdzięczą Ci się w kolejnym sezonie.